مير محمد اكبر بن محمد شاه ارزانى
1359
طب اكبرى ( فارسى )
معجون ذراريح : در گزيدن سگ ديوانه . معجون راحت : فلفل ، دار فلفل ، زنجبيل ، زيرهء كرمانى ، سداب ، خولنجان و قرفه ، هريك ده درم ؛ سقمونيا ، هفتاد درم ؛ عسل ، يك صد و چهل درم . معجون زايد فى الجماع : در قوت باه . معجون سيساليوس : در صرع . معجون شهرياران : رجوع شود به ذيل « شهريارى » . معجون شهرياران : همان جوارش شهرياران است رجوع شود به ذيل « شهريارى » . معجون عقرب : در سنگ گرده . معجون غياثى : زعفران ، عاقرقرحا ، برز البنج ، فرفيون ، خولنجان ، قاقلهء كبار ، دار فلفل و جند را بالسويه با عسل بسرشند . معجون قفى : در سعال . معجون كندر : كندر ، سى درم ؛ انيسون ، شونيز ، فلفل ، نانخواه ، فودنه ، كاشم و سنبل ، هريك پنج درم ؛ گلنار ، ده درم ؛ همه را پودر كرده و با عسل بسرشند . قدر مصرف اين دارو ، سه درم است . معجون لبوب : در قوت باه . معجون لك صغير : رجوع شود به ذيل « دواء اللك صغير » . معجون لك كبير : رجوع شود به ذيل « دواء اللك كبير » . معجون مادة الحيوة : رجوع شود به ذيل « مادة الحيوة » . معجون مفتّت الحصاة : در سنگ مثانه . معجون نجاح : پوست هليلهء كابلى ، پوست بليله ، آملهء مقشّر و هليلهء سياه ، هريك ده درم ؛ تربد مجوف مدبر ، بسفايج ، افتيمون و اسطوخودوس ، هر يك پنج درم ، همه را كوفته و بيخته و با دو برابر همه با عسل صاف كرده بسرشند . مفرح : در ماليخوليا . مقيئات و مقويات معده : به حسب هر خلط در صرع . ميفختج : در زكام . نرد : در وجع الاذن . نقوع فواكه : آلوى سياه ، آلو بخارا ، عناب و پستان ، از هريك سى عدد ؛ تمر هندى ، ده درم ؛ زردآلوى خشك ، ده عدد ؛ قند سفيد ، ده درم ؛ ترنجبين ، بيست درم ، همه را شب در آب بخيسانند و